Peloponnesos deel II

Fullscreen Mode

Continue reading →

JPDP las wat nieuwsjes maart 2024

De revival van de Griekse wijnen
“It’s taken 34 centuries, but Greek wine is finally good,” schreef wijnschrijver David Williams een paar dagen geleden in The Guardian. De Grieken behoren inderdaad tot de eerste volkeren ter wereld die wijn produceerden. Maar ondanks de lange geschiedenis van de wijnbereiding waren de wijnen zelf niet zo geweldig en konden ze zeker niet concurreren op de internationale markt. Ongeveer twintig jaar geleden is dat veranderd. Een paar jonge wijnmakers werden opgeleid aan de beste wijnscholen in het buitenland en leerden het vak daarna in beroemde wijnhuizen in Frankrijk en Italië. Sommigen van hen keerden terug naar hun thuisland om een wijnmakerij te beginnen of de wijngaard van hun ouders nieuw leven in te blazen. Ze plantten internationaal bekende variëteiten en mengden deze met inheemse druiven. Ze pasten moderne technieken voor het maken van wijn toe en zagen in dat marketing ook een belangrijk aspect is bij het runnen van een wijnbedrijf. In 2011 publiceerde ik een boek over deze prachtige renaissance van de Griekse wijnen: Druiven en droesem, een reis langs Griekse wijngaarden. In de jaren vóór publicatie, toen ik mijn onderzoek deed, waren alle wijnmakers erg blij om hun verhalen met mij te delen, enthousiast vanwege de interesse uit het buitenland. Sindsdien is er veel veranderd, in positieve zin. Steeds meer wijnmakers betreden het veld. Het klimaat in het bergachtige land zorgt voor de perfecte omstandigheden. Wijnmakers lijken zich meer te gaan richten op de inheemse Griekse druiven, in plaats van de bekende Chardonnay-, Sauvignon- en Merlot-druiven. Op veel plaatsen in het land zijn Griekse druiven als Agiorgitiko, Xinomavro, Malagousia, Assyrtiko, Roditis en Moschofileros aangeplant. En… steeds meer vrouwen nemen het bedrijf over, als wijnmaker, oenoloog, manager of sommelier. In 2005 schreef Konstantinos Lazarakis, de eerste Griekse Master of Wine, een boek met de titel: The Wines of Greece. In de tweede editie, verschenen in 2018, schrijft hij dat de kwaliteit van de Griekse wijnen drastisch is veranderd. Veel producenten begrijpen hoe belangrijk het is om een speler te worden op de internationale markt en op de kaart te staan in toprestaurants over de hele wereld. Wil jij ook de bekroonde wijnen proeven van wijnhuizen als Estate Argyros, Domaine Sigalas, Alpha Estate, Ktima Gerovassiliou, Gaia Estate, Mylonas Winery? Veel van deze wijnen worden naar het buitenland geëxporteerd en worden inmiddels verkocht via gespecialiseerde wijnwinkels, ook in ons land. Kijk bijvoorbeeld eens op de website van grieksewijnen.com.

 
 

Toenemende levensduurte – Eigen schuld
Terwijl premier Mitsotakis en zijn beleid nog maar eens de hemel in worden geprezen door The Economist, is het leven voor heel wat Grieken heel erg bar geworden. In een rondvraag van het Instituut voor Kleine Ondernemingen van de Griekse Confederatie van Professionals, Ambachtslieden en Handelaren (IME GSEVEE) over het inkomen en de kosten van levensonderhoud van huishoudens, gaf 60,7% van de huishoudens aan dat hun maandelijkse inkomen gemiddeld voldoende is voor 19 dagen. Het Instituut houdt de cijfers bij sinds 2018 en nog nooit was de situatie zo erg. Hoe overleven de huishoudens de overige 11-12 dagen? Ofwel grijpen ze naar hun spaargeld, zoals blijkt uit de gegevens van de Bank van Griekenland, of ze bezuinigen op uitgaven voor ontspanning, reizen, kleding en schoenen, of ze houden zich niet langer aan hun verplichtingen tegenover de staat en de banken, of, erger nog, ze stellen hun bezoek aan de dokter uit. Ondanks het feit dat de regering een aantal maatregelen heeft genomen tegen de inflatie (een zogenaamd huishoudmandje, voedselbonnen en zo meer) zien we de laatste tijd aanzienlijke veranderingen in het consumptiepatroon van de Grieken.
75% van het publiek zegt uitgaven voor ontspanning, zoals uit eten gaan, vakanties, reizen etc. te hebben gestopt.
52% van de mensen zegt onderhouds- en reparatiewerkzaamheden te hebben uitgesteld, bijv. aan hun huis of auto.
55% zegt dat ze minder voedsel en boodschappen hebben gekocht.
48% zegt dat ze van merkproducten zijn veranderd (niet evident voor een Griekse consument).
28% zegt dat ze geld van hun spaargeld hebben gebruikt om hun aankopen te betalen.
28% heeft het betalen van rekeningen uitgesteld of stopgezet.
15% zegt dat ze meer uren zijn gaan werken of een tweede baan hebben gevonden om hun inkomen te verhogen.

Slechts 4% van het publiek zegt helemaal niets te hebben gedaan om de inflatiedruk tegen te gaan.
Analisten zeggen dat er sprake is van kartelvorming, kunstmatige prijsverhogingen zonder efficiënte controle van de overheid en gewoon ook rauw winstbejag.
Maar weet u, het is eigenlijk allemaal onze eigen schuld. Neem nu Kyriakos Mitsotakis, of recenter nog Adonis Georgiadis die tot een paar weken geleden minister van Tewerkstelling was, en nu minister van Volksgezondheid. Beiden beweren dat de Grieken geen spaarcultuur hebben. Zo eenvoudig is het. De bevolking weet niet hoe te sparen. Dat je met de huidige prijzen en factuurformules niet eens meer een maandelijks budget naar behoren kunt opstellen, zal zeker ook daar mee te maken hebben? Niet alleen hebben de Grieken geen spaarcultuur. Ze zijn ook kwistig met voedsel. Ik gebruik als illustratie een video van een satirisch programma. Op de zender SKAI (bedgenoten van de regerende partij) zagen we vorige week een reporter die zegt dat de consumenten de plakjes kaas en ham tellen wanneer ze naar de supermarkt gaan. 4 plakjes kaas, 4 sneetjes ham, voor een heel gezin. Waarop een van de journalisten in de studio riposteert: “natuurlijk, moet je misschien 10 sneetjes kopen en de helft weggooien? Dat behoort tot het verleden.” De tweede journalist in de studio maakt het nog duidelijker: “4 sneetjes, daar maak je voldoende toasts mee voor een gezin”. Goed om te weten dat de Grieken te veel uitgeven.

 
 

Bombrief bezorgt bij rechter in Thessaloniki
Explosievenexperts hebben in Thessaloniki een bombrief onschadelijk gemaakt die naar een rechter van het gerechtshof was gestuurd. De envelop was gericht aan een vrouwelijke rechter, die haar kantoor heeft op de derde verdieping van het gerechtsgebouw van Thessaloniki. De vermeende afzender was de Vereniging van Griekse rechters en aanklagers. De rechter vertrouwde de brief niet en overhandigde deze aan de gerechtspolitie, die een röntgenscan maakte en de explosieven ontdekte. Het gerechtsgebouw werd onmiddellijk geëvacueerd. De bombrief, die een dodelijke hoeveelheid gelatine-dynamiet (geligniet) bevatte, is met succes onschadelijk gemaakt door de bomopruimingsdienst van de politie. Volgens Griekse media is de bombrief tien dagen geleden al naar de rechtbank van Thessaloniki gestuurd. De bom zou vergelijkbaar zijn met de bom die in 2010 de assistent van toenmalig minister van Burgerbescherming Michalis Chrysochoidis doodde. De verantwoordelijkheid voor de envelop met explosieven is nog niet opgeëist. De anti-terrorisme eenheid van de politie doet onderzoek naar de afzender. De afgelopen jaren werden soortgelijke aanvallen uitgevoerd door kleine extreemlinkse militante groepen die zich richtten op symbolen van autoriteit.

 

Minimumloon stijgt naar boven 800 euro
Het minimumloon in Griekenland stijgt op 1 april van 780 euro naar boven de 800 bruto per maand. Dat heeft minister van Economie en Financiën Kostis Hatzidakis aangekondigd. Over de exacte hoogte van het nieuwe minimumloon was Hatzidakis nog wel vaag. “Het eerste getal van het minimumloon zal beginnen bij 8”, zei hij in een interview op SKAI TV. Volgens de minister wil de regering dat het bruto minimumloon over vier jaar, aan het einde van de kabinetsperiode, verhoogd is naar 950 euro per maand. Wat het minimumloon vanaf 1 april zal zijn, wordt eind maart bekend gemaakt. In 2019 bedroeg het minimumloon in Griekenland nog 650 euro. Het minimumloon in Griekenland blijft nog altijd ver achter bij de meeste andere landen van de Europese Unie.

 

Cycladeneilanden op shortlist bedreigde erfgoedsites
Sifnos, Serifos en Folegandros staan op de shortlist van de meest belangrijke bedreigde erfgoedsites in Europa. De Cycladen-eilanden zijn genomineerd voor het programma ‘The 7 Most Endangered’ voor 2024. Het programma is een initiatief van Europa Nostra, een pan-Europese organisatie voor erfgoedbescherming, en de Europese Investeringsbank. Met de campagne wordt in Europa de aandacht gevestigd op belangrijke bedreigde erfgoedsites, met de hoop dat de locaties behouden kunnen blijven. De Cycladen staan bekend om hun unieke charme en rijke cultuur, waarin het bergachtige en ruige terrein op de eilanden een belangrijke rol speelt. Een ander opmerkelijk element van het Cycladische landschap is de aanwezigheid van landbouwgronden met kleine plattelandshuizen, windmolens en boerderijen. Volgens Europa Nostra kampen de Cycladen met een groot aantal uitdagingen als gevolg van overtoerisme. Vooral de kleinere eilandbestemmingen (met name Serifos, Sifnos en Folegandros) lopen het risico hun uitzonderlijke en authentieke karakter te verliezen door de sterk toenemende vraag naar accommodaties en de druk op de infrastructuur. “Ondanks dat de economische groei wordt gestimuleerd, brengt dit een groot aantal ecologische, culturele en sociale problemen met zich mee, waaronder schade aan cultureel en natuurlijk erfgoed”, meent het adviespanel van het ‘7 Most Endangered’ -programma. De definitieve lijst van de zeven meest bedreigde erfgoedsites in Europa voor 2024 wordt in april bekend gemaakt.

 

9 februari is de Dag van de Griekse Taal
Op 9 februari 1857 overleed de beroemde Griekse dichter Dionysios Solomos. Hij schreef in 1823 de ‘Hymne voor de Vrijheid’, een gedicht waarvan de eerste twee coupletten de tekst van het Griekse volkslied vormen. In 2017 werd besloten om de sterfdag van Solomos uit te roepen tot de Internationale Dag van de Griekse Taal. Op deze dag wordt de Griekse taal (en cultuur) in het zonnetje gezet en wereldwijd onder de aandacht gebracht. De Griekse taal heeft een lange en goed gedocumenteerde geschiedenis. De oudste overgebleven teksten zijn afkomstig van de Myceense beschaving, uit de 13de eeuw voor Christus. Het schrift (het Lineair B) is aangetroffen op kleitabletten in nederzettingen uit die periode. Naar schatting wordt het Grieks tegenwoordig gesproken door 13 miljoen mensen in Griekenland, Cyprus en de Griekse diaspora. Grieks is ook de grondtaal van de westerse wetenschap – vooral astronomie – wiskunde, logica en filosofie. Veel andere talen hebben woorden uit het Grieks overgenomen. Ook het Nederlands. Zo spreek je waarschijnlijk zonder het te weten meer Grieks dan je dacht. Politiek, thermometer, school, ritme, muziek en oceaan bijvoorbeeld. Ook acrobaat, grafiek, extase, trauma, en helikopter zijn enkele voorbeelden van woorden die uit het Grieks komen.

 

 

Continue reading →

AGENDA GRIEKSE MUZIEK maart 2024

Continue reading →

Griekse literatuur boekje maart 2024

ΠΑΛΙΕΣ ΚΑΙ ΝΕΕΣ ΧΩΡΕΣ  (Oude en nieuwe gebieden)
ΖΟΥΡΓΟΣ ΙΣΙΔΩΡΟΣ (Zourgos Isidoros)

Στην οθωμανική Θεσσαλονίκη του 1885, ένα άνοστο αστείο, λίγα βλέμματα και κάποια παλιά μυστικά στέκονται αρκετά για να ξεκινήσει μια ερωτική σχέση ανάμεσα σ’ έναν αφελή και ονειροπόλο άνδρα και μια δυναμική γυναίκα. Στην Αθήνα βασιλεύει ο Γεώργιος Α΄, στην Ερμούπολη το εμπόριο και στη Θεσσαλονίκη η ομίχλη.
Οι δυο τους θα ταξιδέψουν στην παλιά Ελλάδα και θα επιστρέψουν στη συνέχεια στους τόπους αυτούς, που χρόνια αργότερα, μέσα από το ζεστό αίμα των πολέμων, θα ονομαστούν Νέες Χώρες.
Το “Παλιές και νέες χώρες” είναι ένα μυθιστόρημα για τις γυναίκες που ασφυκτιούν από το κοινωνικό περιλαίμιο, για τους αμήχανους άνδρες και τις άφωνες υπηρέτριες στα χρόνια της μπελ επόκ, της εποχής που ονομάστηκε χαρισάμενη από τους έχοντες πλούτο και δύναμη.
Είναι, επίσης, ένα μυθιστόρημα για τους παράκτιους φάρους που φωτίζουν τα σκοτάδια, για την ιερουργία του νερού και της θάλασσας, για τον Ιούλιο Βερν και τα βιβλία του, που εικονοποιούν τις αποκοτιές της φαντασίας, για το ερωτικό ανθρώπινο βλέμμα αλλά και την εξουσιαστική ματιά, για όσα, τέλος, παλιά θριαμβεύουν και για όσα νέα δεν έχουν ακόμη αρθρώσει το όνομά τους.

 

In het Ottomaanse Thessaloniki van 1885 volstonden een flauwe grap, wat sluikse blikken en enkele oude geheimpjes om een liefde te laten ontluiken tussen een naïeve en dromerige man en een dynamische vrouw. In Athene regeerde koning George I, in Ermoupolis de handel en in Thessaloniki de mist.

Beiden zullen door het oude Griekenland reizen en keren dan terug naar deze plaatsen die, jaren later, midden de bloedige oorlogen, omgedoopt zullen worden tot de Nieuwe Gebieden.

‘’Oude en Nieuwe Gebieden’’ is een roman over vrouwen die genoeg hebben van de traditionele stropdasdragers, van de verlegen mannen en de onderdanige bedienden tijdens de Belle Epoque; een tijdperk dat zo genoemd werd door zij die rijkdom en macht hadden.

Het is ook een roman over de vuurtorens die de nacht verlichten, over de verering van het water en de zee, over Jules Verne en zijn boeken, die getuigen over de stoutmoedigheid van de verbeelding, over flirterige blikken en over de kracht van een oogopslag en tenslotte over oude zaken die triomferen en over nieuwe die nog geen naam hebben.

ΜΑΡΙΝΕΛΛΑ: ΟΙ ΝΥΧΤΕΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΜΕΣΗΜΕΡΙΑ (MARINELLA: De nachten die middagen werden)
ΞΑΝΘΟΥΛΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ (Xanthoulis Yiannis)
ΔΙΟΠΤΡΑ 2023 (DIOPTRA 2023)

«Θα έπρεπε να γράψετε ένα βιβλίο για τη μαμά». Κουβέντα από την Τζωρτίνα στα γενέθλια της Μαρινέλλας, πριν από χρόνια.
Το άκουσα, το ξέχασα. Δεν το πήρα αψήφιστα, αλλά ήξερα πως είμαι ακατάλληλος για βιογράφος, εξαιτίας του ύφους που γράφω. Καλώς ή κακώς.
Από αλλού ξεκινώ και αλλού βρίσκομαι, παρεμβαίνει το θυμικό μου, νευριάζω με τους ήρωές μου, κάνω αυτά που κάνω, ώστε να μη συμπεριλαμβάνομαι στους τρέχοντες κολοσσούς της λογοτεχνίας.
Δεν παραληρώ για τα αποδεκτά «πολιτικώς ορθά» και de facto απυρόβλητα μείζονα θέματα.
Με τέτοιον χαρακτήρα πώς να αναλάβω μια Μαρινέλλα, με την οποία ναι μεν μας συνδέουν μερικές ενδιαφέρουσες δεκαετίες, αλλά δεν θα μου προέκυπταν φωτοστέφανα και θαυμαστικές κορόνες για τον μελωδικό κόσμο της νύχτας.
«Ξέρετε, εγώ…». Έφερνα αντιρρήσεις, ξέροντας τον χαρακτήρα μου. Η άλλη πλευρά επέμενε: «Κάνετε λάθος…». «Μα είμαι ολόκληρος ένα κινούμενο λάθος», απαντούσα. Τελικά, ο βιογράφος «εάλω»…
«Εσύ με ξέρεις» – η Μαρινέλλα.
«Εγώ σ’ αγαπώ, αλλά φοβάμαι ότι εσύ δεν με ξέρεις», απαντούσα.
Τσούλησε ένα διάστημα με «σε ξέρω», «δεν με ξέρεις», ώσπου να το πάρουμε απόφαση και να ξεκινήσουν τα μεσημεριανά συμπόσια εις μνήμην του Πλάτωνα και άλλων συγγενών ανάλογων συμποσιακών εμπειριών.
Έτσι προχωρήσαμε, φωτίζοντας με μεσημβρινό φως νύχτες ή και μέρες μιας ζωής από χώμα, φωνή, έρωτα, μόχθο και πολλή αγάπη. Κι έγινε ένα βιβλίο που, χωρίς να είναι a priori βιογραφία, άρχισε να μοιάζει με μυθιστόρημα δικό μου.

 





“Je zou een boek over mijn moeder moeten schrijven,” dat zei me Georgina naar aanleiding van de verjaardag van Marinella, jaren geleden.

Ik hoorde het aan en vergat het. Niet dat ik het niet belangrijk vond maar ik wist dat ik als biograaf ongeschikt was gezien de stijl waarin ik schrijf. Deed ik er goed aan? Ik weet het niet.

In mijn romans start ik ergens en eindig ergens totaal anders; ik onderbreek de verhaallijn; raak geïrriteerd door mijn helden en ik doe maar wat aan. Het resultaat is dan wel dat ik zeker niet behoor tot de reuzen van de huidige literatuur.

Ik volg geheel niet de ‘’politiek correcte thema’s‘’ of de de facto onschuldige topics.

Hoe zou ik met een dergelijk karakter, Marinella, met wie ik decennia lang contacten heb gehad, recht kunnen doen en ik zal er zeker geen aureolen of lauwerkransen mee verdienen bij haar publiek.

‘’Weet je, ik…’’ Ik stribbelde tegen, mijn karakter kennende. Maar mijn gesprekspartner volhardde: ‘’Je bent verkeerd, …’’

‘’Maar ik ben dan ook een totale mislukking…’’, antwoordde ik.

Uiteindelijk gaf de biograaf zich gewonnen.

‘’Jij kent me,’’ zei Marinella.

‘’Ik hou van je maar ik ben bang dat jij me niet kent,’’ antwoordde ik.

Er ging wat tijd over met dit welles-nietes spelletje vooraleer we de beslissing namen en we begonnen aan onze middaglunches ter herinnering aan Plato en aan alle verwanten die ooit deelnamen aan deze lunches.

Zo vorderden we, dagen of nachten van een gans leven verlichtend met het middaglicht. Een leven gevuld met muziek, erotiek, hard labeur en zeer veel liefde. En het werd een boek dat, hoewel het niet echt een biografie is, stilaan begint te lijken op mijn roman.

 

Patricia & E. Renders Met dank aan Périple

Boeken en cd’s te koop bij:
Périple – Arts et Lettres Helléniques
Froissartstraat 115
1040 Brussel
tel/fax: +32 2 230 93 35
e-mail: periple@periple.eu
openingsuren: ma – vr: 10h – 18h
za: 11h – 15h
website: www.periple.eu
 

Continue reading →